نویسنده : داوود ab ; ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٠

 

بسم رب الحسین

 اهل عالم من از نسل غمم

تا ابد مست صاحب علمم

 شور ثارالهی دارم چون

ساده اول محرمم .

 ..................

با حسین هر دلی خدائیه

که حسین معنیه رهائیه

حک شده بر ورودی صراط

رد بشه هرکی کربلائیه .

................

سلام بر حسین و یارانش و همچنین شما تک مهانان این سیاه اتاقک  تنهایی ام

که توی این ایام رنگ خون گرفته همچون دلم،که نوایش همین چند بیت بالاست .

..............

پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ، آهی کشید و گفت : که ماه محرم است

گفتم چیست ماه محرم ؟ به ناله گفت : ماهی که جمله ی افلاک در غم است .

 .................

  محرم ادامه دارد به غمش ...

 ..................

حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود،

افسوس که بجای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند

 و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند !

شریعتی

..............

زینب سلام کرده به آنچه مقدر است

یعنی که خلاصه زهرا و حیدر است

و اما برای تک ستاره آسمانم که قدمی بر این کلبه تاریک نمی گذارد :

 کلمه مقدر را آن گونه که هست بپنداریم . زنجیر زمان می گذرد و به انتظار ... 

انتظار ظهور، تنها به ایستادن نیست ! 

............... 

همچنان محرم ادامه دارد ... به کوفه و شام و به ...

گریه گریه ...




کلمات کلیدی :حسین (ع) و کلمات کلیدی :رهایی